قواعد، ابراز و پذیرش ادله و تفحص و افشا در داوری قراردادهای تجاری بین‌‏المللی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

-

چکیده

داوری در عرصۀ تجارت بین‌‏المللی و نیز روابط داخلی اهمیتی روزافزون دارد. اصل حاکمیت اراده و آزادی طرفین بر تمامی جوانب داوری از جمله قواعد، ابراز و ارزش ادله نیز حاکم است. این امر موجب سردرگمی طرفین داوری می‌شود، به‌‏ویژه این‏که نقش قاضی در ادارۀ شیوۀ ابراز ادله، ارزش‌گذاری و تفحص و جست‌‏وجو در دو نظام حقوقی کامن لا و سویل لا تفاوت‌های بسیاری دارد و در داوری‌های بین‏‌ن‌المللی که طرفین یا داوران پیشینۀ حقوقی متفاوتی دارند سردرگمی اجتناب‌‏ناپذیر است. لذا شناخت رویۀ داوری تجاری بین‌المللی در رابطه با قواعد، شیوۀ ابراز، و تفحص و افشا اهمیت بسزایی دارد. در این پژوهش روی‏ه‌ها و قوانین و قواعد داوری تجاری بینن‌المللی در ایران و نمایندگان عمدۀ دو نظام حقوقی کامن لا و سویل لا بررسی شده است. ادله در داوری تجاری بینن‌المللی رویۀ خاص خود را دارد و نه مشابه دادگاه‌های سویل لا و نه کامن لا است. با توجه به وجود این رویۀ خاص و عدم امکان اتکا به دانسته‌های سنتی، لازم است حقوق‌دانان با رویه‌های ادله در داوری تجاری بینن‌المللی آشنا شوند. همچنین آگاه باشند که این قواعد وابسته به آزادی اراده و انتخاب طرفین است و تمهیدات لازم را برای تعیین قواعد ادله پیش از بروز اختلاف یا شروع رسیدگی فراهم آورند. توصیۀ این پژوهش، انتخاب راهنماهای استاندارد دربارۀ ادله در داوری مانند راهنمای کانون وکلای بینن‌المللی و درج آن‌ها در شرط یا موافقت‌‏نامۀ داوری است.

کلیدواژه‌ها


بابایی، عطیه (1395). «ارزش اثباتی ادله در قانون حاکم بر داوری تجاری بین‏المللی». فصلنامۀ علمی پژوهشی فقه و مبانی حقوق اسلامی، سال نهم، شمارۀ 3، ص 11-24.
دادرس، پیمان و طالبیان، سیدامیرحامد (1395). «تحلیلی نظری و کاربردی بر چالش‏های نوین تحصیل ادله در داوری‏های بین‏المللی با رویکردی تطبیقی و انتقادی». فصلنامۀ تحقیقات حقوقی، شمارۀ 76، ص 234.
کامل، حمید (1399). «استنادپذیری ادله اثبات دعاوی در داوری‏های تجاری بین‏المللی». تحقیقات حقوق قضایی، سال اول، شمارۀ 1، ص 239-266.
محبی، محسن و جعفری ندوشن، شهاب (1394). «نظام‏های تفتیشی و اتهامی در داوری تجاری بین‏المللی». مجلۀ حقوقی بین‏المللی، دورۀ 32، شمارۀ 52، ص 9-34.
یونسیان، آزاده (1395). ادله اثبات دعوی در داوری‏های تجاری بین‏المللی. تهران: سها دانش.
Born, B. G. (2014). International Commercial Arbitration. 3rd Ed. Hague: Kluwer Law International.  
Brower, C. (1994). “Evidence Before International Tribunals: The Need for Standard Rules”. The International Lawyer, 28(1), 48-58.
Delvolve, J.-L., Pointon, G. H., & Rouche, J. (2009). A Dynamic Civil Law Approach to International Arbitration. 2nd, Ed. Hague: Kluwer Law International.
Fischer, R. D., & Haydock, R. S. (1995). "International Commercial Disputes Drafting an Enforceable Arbitration Agreement". William Micheal Law Review, 21, 941-987.
Gaillard, E., & Savage, J. (1999). Fouchard Gaillard Goldman on International Commercial Arbitration. Hague: Kluwer Law International.
Holtzmann, H., & Neuhaus, J. (1989). A Guide to the UNCITRAL Model Law on International Commercial Arbitration: Legislative History and Commentary. Kluwer Law and Taxation Publishers.
Kaufman-Kohler, G., & Bärtsch, P. (2004). “Discovery in International Arbitration: How Much is Too Much?”. SchiedsVZ ,13, 16–7.
Lew, J. M., Mistelis, L. A., & Kroll, S. M. (2003). Comparative International Commercial Arbitration. Kluwer Law International.
Morgan, W.G. (1986). “Discovery in Arbitration”. Journal of International Arbitration, 3(3), 42.
Oklay, J. B., & Vikram, A. D. (2009). American Civil Procedure: A Guide to Civil Adjudication in Us Courts. Kluwer Law International.
Park, W. (2006). “The Procedural Soft Law of International Arbitration: Non-Governmental Instruments”. in Pervasive Problems in International Arbitration by Loukas A. Mistelis and Julian D.M. Lew, Kluwer Law International.
Park, W. (2007). “Procedural Default Rules Revisited”. In Julian D. M. Lew and Loukas A. Mistelis eds Twenty Years of the Annual Lecture of the School of International Arbitration. Kluwer Law International.
Rau, S., & Sherman, E. F. (1995). “Traditional and innovation in international arbitration procedure”. Texan Law Journal, 30, 89-120.
Redferm, A., & Hunter, M. (2004). Law and Practice of International Commercial Arbitration, 4th ed. Bath: Sweet and Maxwell.
Rovine, A. W., & Chinn, C. (2008). “The International Arbitrator's Duty to Investigate a Conflict”. The United States Approach. Transnational Dispute Management, 5(4).
Rubinstein, J. H. (2004). “International Commercial Arbitration: Reflections at the Crossroads of the Common Law and Civil Law Tradition”. Chicago Journal of International Law, 5(1), 303.
Sattar, S. (2011). “Document production and the 2010 IBA Rules on the Taking of Evidence in International Arbitration”. International Arbitration Law Review, 14(6), 215.
Sharpe. J. K. (2006). “Drawing Adverse inference from the non-producing of evidence”. Arbitration International, 22(4), 549-571.
Straus, M. (1986). “The Practice of the Iran-U.S. Claims Tribunal in Receiving Evidence”. Journal of International Arbitration, (3), 57-69.
Trittmann , R., & Kasolowsky, B. (2008). “"Taking Evidence in Arbitration Proceedings Between Common Law and Civil Law Traditions – The Development of a European Hybrid Standard for Arbitration Proceedings”. UNSW Law Journal, 31(1), 330.
Van Mehren, G. M., & Salomon, C. T. (2003). “Submitting Evidence in an International Arbitration: The Common Lawyer's Guide”". Journal of International Arbitration, 20(3), 285–294.
Corp. v. Islamic Republic of Iran, 373 (Iran-US Tribunal, 382 1985)
Weatherford v. Islamic Republic of Iran, 305 (Iran US Tribunal 2 15, 1985).